เพื่อนฝูง ขอตังค์หน่อยสิ
คุณครับ ขอเงินกินข้าว ไหนๆ ก็คนบ้านเดียวกัน
- สลากกินแบ่งครับ - ไปเลย ฉันไม่ซื้อหรอก
รางวัล 4,000 เปโซเชียวนะ
ไปให้พ้น ไอ้ขอทาน
ชุดใหญ่ 4 เปโซเอง เลขเด็ดซะด้วย
ฉันไม่มีหรอก
ซื้อใบเดียวก็ได้ 1 เปโซ
ถ้าไม่ไสหัวไป ฉันจะสาดน้ำไล่ให้ดู
งั้นซื้อ 1 ใน 10 ก็ได้
คุณครับ 1 ใน 20 ก็ได้ แค่ 20 เซนทาโวส์เอง
ดูสิฮะ ใส่เลขเข้าไป คุณจะได้ 13
ไม่มีเลขเด็ดกว่าแล้ว ต้องถูกรางวัลแน่
- รางวัลออกเมื่อไหร่ - อีก 3 อาทิตย์เองฮะ
งั้นก็เอามา แกจะได้ไปพ้นหน้าซะที
คราวหน้ามาใหม่นะ
คนซื้อผมถูกทุกงวด เลขเด็ดทั้งนั้น โชคดีฮะ
สิบสาม
ขอโทษที
บุหรี่มั้ย
ขอบใจ
- ร้อนนะ - อืม
เมืองบ้า ๆ แทมพิโก้
พูดเองนะ พี่ชาย
ถ้ามีงานทำ มีเงินค่าเดินทาง
ฉันเผ่นไปนานแล้ว พนันกันก็ได้
ถ้าฉันเป็นคนพื้นเมือง ก็รับจ้างขัดรองเท้าได้
แต่ไอ้กันทำไม่ได้
เราได้แต่นั่งรอ จนกว่าจะอดตาย
หรือขอเงินจากไอ้กันคนอื่น กระทั่งลักขโมย
แต่ถ้าเสือกไปรับจ้างขัดรองเท้า...
หรือเข็นของขายตามถนน ชีวิตเราป่นปี้ไม่เหลือแน่
เราจะไม่มีวันได้งาน จากนายจ้างอเมริกันอีกต่อไป
ใช่ คนพื้นเมืองก็จะเอาเราตาย
- ดันมาตกอับในเมืองบ้านี่ - เมืองไหนก็ครือกันแหละ
ขอตังค์กินข้าวหน่อย นึกว่าคนอเมริกันด้วยกัน
นี่ คุณครับ
ขอเงินกินข้าวนะ เห็นแก่เพื่อนร่วมชาติ
เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็น
ตอนบ่ายฉันให้แกไปทีแล้ว
ตอนขัดรองเท้าฉันก็ให้
นี่แกยังมาไถฉันอีก
ขอร้องนะ ไปขอคนอื่นบ้าง
- นี่มันมากไปแล้ว - ขอโทษ ผมไม่รู้ว่าเป็นคุณ
ผมไม่เคยดูหน้าคุณเลย ผมดูแต่มือคุณกับเงินเท่านั้น
ขอโทษจริง ๆ ผมจะไม่มาไถคุณอีกแล้ว
นี่จะเป็นครั้งสุดท้าย
แกจะได้ไม่ลืมที่พูด นี่ เอาเงินไปซะ
- ขอบคุณครับ - แต่จากนี้ไป
แกอยู่ส่วนแก อย่ามาขออะไรฉันอีก
เพื่อนฝูง ขอเงินกินข้าวหน่อยสิ
ฉันไม่ให้เงินแกหรอก
ถ้าอยากได้เงิน ฉันจะหางานให้ทำ
- หลอกกันรึเปล่า - ไม่มีหลอก
ฉันมีงานถ้าแกอยากทำ งานหนัก แต่เงินงาม
- ก่อสร้างเป็นมั้ย - เป็นสิ
เรือจะออกแล้ว แต่ยังขาดคนงานอีกคน
ไม่รู้หายหัวไปไหน สงสัยเมาจนลุกไม่ขึ้น
- จ่ายเท่าไหร่ - วันละ 8 ดอลลาร์
ยืนเฉยทำไม รีบ ๆ ตัดสินใจเข้าสิ
- ฉันไปด้วย - ตามมา
- หวัดดี - หวัดดีตัวเองสิ
เอาล่ะ ขึ้นเรือได้
อ้อมมาทางนี้
พวกแกเป็นไร ไม่ไหวแล้วเหรอ
ร้อนจะตายอยู่แล้ว ข้างบนไม่มีร่มให้หลบเลย
แกก็คิดว่าเป็นเศรษฐี กำลังอบซาวน่าอยู่สิ
ถ้างานเสร็จเร็ว
เราจะได้กลับเข้าฝั่ง ไปดื่มเบียร์เย็นๆ
ถ้าเสร็จภายใน 2 อาทิตย์ ฉันจะให้โบนัสพวกแกด้วย
ก็สมควรอยู่หรอก เราทำงานยังกะทาส
อย่างอแงน่า แกจะเอาอะไรนักหนา
ฉันจ่ายเงินแถมมีโบนัสอีก
แล้วเงินค่าจ้าง เมื่อไหร่จะจ่ายซะที
- ฉันยังไม่ได้สักแดง - แกได้เงินแน่ เพื่อน
ไม่ต้องห่วง ทันทีที่กลับถึงแทมพิโก้
อยู่นี่จะเอาเงินไปทำไม เดี๋ยวก็เสียพนันหมด
เมื่อเรือถึงฝั่งแกได้เงินแน่
นายหน้าต้องเอาเงินมาให้นี่หว่า
เป็นไรรึเปล่าก็ไม่รู้
ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะกลับไปเอาเงินที่ออฟฟิศ
พวกแกรออยู่นี่
เราขอไปด้วยได้มั้ย
ไม่เชื่อกันเหรอ นึกว่าฉันจะเบี้ยวแกรึไง
เราไม่ได้คิดอย่างนั้น
แต่เราไม่มีเงินสักเก๊ไปซื้อเบียร์กิน
งั้นแกสองคนไปรอฉัน ที่แคนทิน่า แมดริด
ฉันจะกลับมา ไม่เกินบ่ายสาม
แพ็ท แม็คคอมิค เขาแวะมานานๆ คัร้ง
แต่ไม่เห็นหน้านานแล้ว
แพ็ท แม็คคอมิค มีเรื่องอะไรเหรอ
- เขานัดเจอเราที่นี่ - มันติดเงินแกอยู่ใช่มั้ย
พวกแกอยู่แทมพิโก้ มานานแค่ไหนแล้ว
แล้วมันเกี่ยวอะไรด้วย
มีแต่คนต่างถิ่นกับอเมริกันโง่ ๆ ที่หลงกลไอ้แม็คคอมิค
หมายความว่าไง
มันจ้างไอ้โง่อย่างแกไปทำงานให้
แต่พอถึงเวลาจ่ายเงิน มันก็หายต๋อมไปเลย
นี่เรามีเงินเหลือเท่าไหร่ ด็อบซี่
- 2 ดอลลาร์ 50 เซนต์ - ไม่พอค่าโรงแรมแน่
ฉันรู้จักที่นึง มีหนูแมงป่องแมลงสาบเพียบ
คืนละ 50 เซนทาโวส์เท่านั้น
เอาอีก
งานเดี๋ยวนี้หากันไม่ง่ายแล้ว
ตามถนนมีแต่คนออกันไปหางาน
แค่นั่งรถไปสิบวันจากที่นี่
ภูเขารอให้คนที่เหมาะสม ไปค้นพบขุมทรัพย์ที่ฝังอยู่
คำถามคือ แกเหมาะสมรึเปล่า
ขุมทองมีน้อยและอยู่ห่างกัน เราต้องตามหาอย่างจริงจัง
ฉันถามหน่อย ทำไมทองถึงมีค่านัก
- ไม่รู้สิ มันหายากมั้ง - คนพันคนไปขุดทอง
หกเดือนมีโชคดีคนเดียว แค่หนึ่งในพัน
ทองที่เขาพบ คือน้ำพักน้ำแรงคนทั้งพันคน
เท่ากับ 6,000 เดือนก็คือ 500 ปี...
ที่ต้องย่ำไปบนภูเขา ทั้งหิวโหยทั้งกระหาย
ทองคำมีค่าสูง เพราะคนต้องทุ่มเทเพื่อให้ได้มา
- ไม่เคยคิดแบบนี้เลย - มันเป็นอย่างงั้นจริง ๆ
ทองไม่เห็นจะดีเด่ ก็แค่ทำสร้อยกับฟันปลอม
ทองคำเป็นสิ่งที่ชั่วร้าย
ตอนแรกเราก็ว่า เอาแค่ 25,000 เหรียญก็พอ
คุณพระคุณเจ้า ตั้งใจไว้ดิบดี
หลายเดือนผ่านไป เสบียงหมด ทองก็ไม่เจอ
เราก็บอกว่า งั้น 15,000 หรือ 10,000 ก็พอ
ในที่สุดก็บอกว่า "พระเจ้า ขอลูกแค่ 5,000"
"แล้วลูกจะไม่ขออะไรอีกแล้ว"
5,000 ก็เยอะแล้วนะ
อยู่ที่นี่เราอาจดูว่าเยอะ
แต่ถ้าได้เจอจริง ๆ แกจะถอนตัวไม่ขึ้น
ถึงต้องเสี่ยงตาย แกก็ขอขุดเพิ่มอีก
จากหมื่นเป็นสองหมื่น จากสองหมื่นเป็นห้าหมื่น
เป็นแสน เหมือนการพนัน
ขออีกที ขออีกสักที
ฉันไม่เป็นงั้นแน่ สาบานได้เลย
ฉันจะเอาเท่าที่ตั้งใจไว้
ถึงจะมีทองคำอีกมหาศาล...
รอให้ฉันขุดขึ้นมาก็ตาม
ฉันเคยไปที่อะแลสกา แคนาดาและโคโลราโด
ตอนอยู่ฮอนดูรัส ฉันได้แค่พอค่ากลับบ้าน
กับค่าหมอรักษาไข้ป่าที่ติดมา
แคลิฟอร์เนีย ออสเตรเลีย ไปมาทั่วโลกแล้ว
ทองคำทำให้คนเปลี่ยนไปได้
ลุงพูดเหมือนเคยเจอขุมทองมาแล้ว
ทำไมล่ะ
ทำไมยังเตะฝุ่นหางานแบบนี้
เพราะทองคำทำให้เราเป็นแบบนี้
ฉันยังไม่เคยเห็น คนไปขุดทองแล้วรวยเลย
ได้เงินมาก็ เอาไปหาทองต่อจนหมด
แม้แต่ตัวฉันเอง
ถึงฉันจะแก่ แต่อย่าคิดว่าใจไม่สู้นะ
ฉันจะแบกขวานไปทันที ถ้ามีใครหารค่าใช้จ่ายด้วย
ฉันก็อยากไปคนเดียว ไปคนเดียวดีที่สุด
แต่ต้องทนเหงาได้ บางคนถึงกับบ้าไปเลย
ไปกับเพื่อนนี่อันตราย ที่สุดก็ต้องฆ่ากันตาย
ต่างคนต่างใส่ร้ายกัน
เมื่อไหร่ยังไม่เห็นทอง ความเป็นเพื่อนก็คงอยู่
แต่เมื่อประกายทองปรากฏ เมื่อนั้นปัญหาก็จะมา
ฉันไม่กลัวปัญหาแค่นั้นหรอก
ฉันนอนดีกว่า
จะได้ฝันถึงทองคำกองโต
กองโตขึ้น โตขึ้น
นายเชื่อที่ตาลุง...
พูดที่โอโซ นิโกร...
เมื่อคืนก่อนมั้ย
ที่เขาว่าทองคำชักนำจิตใจ...
ทำให้คนเปลี่ยนเป็นคนละคนได้
ฉันว่าขึ้นอยู่กับแต่ละคน
เหมือนที่ฉันคิดเลย
ทองไม่ได้มีคำสาปนี่นา
ขึ้นกับว่าคนที่เจอนั้นเหมาะสมรึเปล่า
ตามความคิดฉัน
ทองคำมีทั้งโชคและคำสาป
ดูสิว่าใครเดินมา
นั่นแพ็ท แม็คคอมิค หรือว่าฉันตาฝาด
ใช่มันแน่
- ไปเอามัน - เอาให้หนักเลย
เราไปเดินซื้อของกันนะคะ
เผื่อฉันจะเจอรองเท้าใหม่สักคู่
หวัดดีเพื่อน เป็นไง ดีใจจริง ๆ
- คุณด็อบส์กับคุณเคอร์ทิน นี่... - โลเปซค่ะ
ใช่ โลเปซ พวกเราไปดื่มกันหน่อยนะ
เออนี่ ฉันมีธุระกับคุณสองคนนี้
เธอไปรอที่โรงแรมนะ ฉันไปไม่นานหรอก
ก็ได้
ไปดื่มกันเถอะ พวกนายหายไปไหนมา
ฉันตามหาซะทั่วเลย
เหล้าสามแก้ว
ฉันขอบรั่นดี อย่างแพงสุด
- บรั่นดีสอง - ฉันเอาแบบธรรมดา
นายคงคิดเรื่องค่าจ้างอยู่ใช่มั้ย
ฉันเองก็ยังไม่ได้เงินตามสัญญา
ถ้ามีเงินต้องจ่ายนายแน่ งานหน้าฉันจะจ้างนายด้วย
วันจันทร์นี่เอง พอศุกร์ก็ได้เงินแล้ว
ดื่มอวยพรกันหน่อย
เราต้องการค่าจ้าง ที่นี่และเดี๋ยวนี้
- ฉันบอกแล้วไงว่า... - อย่าโยกโย้นะ
เอางี้นะ ฉันจะให้ 25% ก่อน
เอาไป 30% ก็ได้
ที่เหลือค่อยให้อาทิตย์หน้าดีมั้ย
ไม่ได้ ต้องเดี๋ยวนี้
จ่ายให้ครบทุกบาทสตางค์ ไม่งั้นแกโดนหามออกไปแน่
เราเพื่อนกันนี่ มาดื่มอีกแก้วดีกว่า
เอาบรั่นดีมาอีก ยกมาทั้งขวดเลย
ถ้าแกคิดจะมอมเหล้าพวกเรา...
เปล่า นี่ฉันชวนดื่มอย่างเพื่อน
- ฉันยอมแล้ว - เอาเงินมาสิ
ใช่ เอาเงินเรามา
ฉันมองไม่เห็น
ห้าสิบ ร้อย
สองร้อย
สามร้อย
- เท่านี้ใช่มั้ย เคิร์ท - ใช่ เท่านั้นล่ะ
รีบเผ่นก่อนตำรวจจะมาเถอะ
นี่ค่าเหล้ากับค่าเสียหาย
- นายรู้อะไรมั้ย เคิร์ท - อะไร
เราไม่ฉลาดเลย ที่นั่งคอยงานอยู่ในเมืองนี้
เงินก็หมดไปทุกวัน
ไม่ช้าเราก็เหมือนเก่า กลับไปเป็นขอทาน
เร่ขอเศษตังค์ชาวบ้าน นอนตามข้างถนน
จริงด้วย มีทางออกเหรอ
ตาลุงที่โอโซ นิโกรทำให้ฉันคิดได้
เรื่องอะไร
ทำไมเราไม่ลองไปขุดทองล่ะ
มันคงไม่เสี่ยงไปกว่ารองานอยู่นี่หรอก
ประเทศนี้มีทองคำมหาศาล...
รอให้เราไปขุดขึ้นมา ทำเป็นเหรียญทอง
หรือประดับนิ้วและคอสาวสวย ๆ
อยู่บ้านนอกประหยัดกว่าในเมืองด้วย
เงินเราก็อยู่ได้นานขึ้น
ยิ่งอยู่นานก็มีโอกาสเจอทองมากขึ้น
แต่เราต้องมีเครื่องมือ
จอบเสียม กระทะร่อน ลา ต้องใช้เงินเท่าไหร่กัน
- ลุงคนนั้นคงรู้ - จริงสิ เขาคงแนะนำได้
แต่สังขารคงไม่ไหว เราคงต้องแบกเขาไปแน่
อย่าไปคิดว่าเขาแก่หง่อม
คนแก่บางคนอึดยังกะแรด
แต่ฉันดูทองในหินไม่เป็นนะ
เคยเห็นแต่สร้อยคอ กับฟันทองในปาก
นาย้รู้เรื่องสำรวจแร่ทองมั้ย
ไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก
เราคงต้องอาศัย ประสบการณ์ของลุงนั่น
งั้นรีบไปตามหาเขาเถอะ
ถามอะไร ฉันไปอยู่แล้ว
ฉันพร้อม รอให้คนชวนเท่านั้น
เรื่องขุดทองฉันพร้อมเสมอ
ฉันมีเงินฝาก 300 ดอลลาร์ ฉันจะลงขัน 200 เลย
เงินก้อนสุดท้าย ถ้าเหลวอีก ฉันหมดตัวแน่
ถ้าไม่เสี่ยงก็ไม่สนุก
พวกนายจะลงขันเท่าไหร่
เรามีคนละ 150
500 ไม่พอค่าเครื่องมือแน่ ยังต้องซื้อปืนกับเสบียงอีก
เราจะเอาปืนไปทำไม
ใช้ล่าสัตว์และสู้กับโจร
แถวที่เราจะไปโจรชุม เราต้องมี 600 ดอลลาร์
- ขนาดนั้นเชียว - นายไม่มีแล้วเหรอ
ไม่มีสักแดง
แบ่งเงินให้ผมมั่งสิ
ขอส่วนแบ่งสัก 10% นะฮะ
ไปให้พ้นได้มั้ย
ได้โปรดเถอะ ถ้าคนซื้อถูกรางวัล
ต้องแบ่งให้คนขายสิ
ฉันไม่ซื้อแล้ว
ถ้าคุณไม่แบ่ง จะต้องโชคร้ายไปตลอดชีวิต
เดี๋ยวก่อน เมื่อกี๊ว่าไงนะ
เขาบอกว่า สลากที่นายซื้อไปถูกรางวัล
เฮ้ เดี๋ยวนะ
ไอ้นี่เหรอ
- ถูกรางวัลเหรอ - 200 เปโซ
ไหน
- เลขของฉันนี่ - ใช่แล้ว
ดูเลขตัวโต ๆ นั่นสิ
สมใจฉันจริง ๆ 200 เปโซ
มาแล้ว เงินของฉัน
ไอ้หนูเอานี่ไป โชคดีนะ
อยากจับมือคนดวงดีรึเปล่า
- ยินดีด้วยนะ - ยินดีกับตัวเองสิ
นี่ก็ส่วนแบ่งของนายเหมือนกัน
นายหมายความว่าไง
เขาบอกว่าต้องมี 600 ตอนนี้เรามีครบแล้ว
- ใช่ แต่... - แต่อะไร
- นายแบ่งให้ฉันทำไม - นี่เป็นการเสี่ยงลงทุน
ถ้าเจอทอง เราจะเอาแบงค์มวนบุหรี่สูบ
แต่ถ้าไม่เจอ นายกับฉันก็มีสภาพ...
ไม่ต่างไปจากวันนี้หรอก
นั่งรากงอกบนเก้าอี้
ลงขันไปเลย เพื่อน
เราจะซื้อลาที่เพอร์ลา แล้วมุ่งตะวันตกเฉียงเหนือ
เราต้องไปให้ไกลรางรถไฟ
และถนนหนทาง
เพราะวิศวกรก่อสร้าง สำรวจดินแถวนั้นหมดแล้ว...
ตอนสร้างทางรถไฟ
เราต้องไปที่ไม่มีทางตัดผ่าน
ไม่เคยมีนักสำรวจเข้าไปบุกเบิก
ที่ดีที่สุดก็คือ...
ที่ ๆ คนไม่ไปกัน เพราะไม่อยากเอาชีวิตไปทิ้ง
ฉันยิงได้สาม นายยิงได้กี่คน
- สองคน - ฉันมากกว่า คิดอยู่แล้ว
ยิงไปสาม ไม่เลวใช่มั้ย
ลูกปืนเฉียดหัวฉันเลย เกือบไปแล้ว
แถวนี้มีลูกปืนยิงกันให้ว่อน
เยอะจนเหมือนแมลงในอากาศ
ไอ้โจรใส่หมวกทอง ฉันเล็งมันจะได้อยู่แล้ว
พอรถกระตุกฉันเลยพลาด ไม่งั้นเสร็จฉันแล้ว
รถไฟหยุดเพราะมีสิ่งกีดขวาง
แต่โจรหน้าหงายไปเลย มันไม่รู้ว่ามีทหารซุ่มรออยู่
ผู้โดยสารเลยไม่ตายมากนัก
นี่คือจุดหมายของเรา
ไม่บอกเลยว่ามีภูเขา บึงหรือทะเลทรายรึเปล่า
แสดงว่าคนทำแผนที่ก็ไม่รู้
ไปถึงเมื่อไหร่ เราต้องเปิดหูเปิดตา
เปิดจมูกด้วย เชื่อมั้ย ฉันรู้จักคนนึง
เขาดมกลิ่นตามทองได้ เหมือนลาดมกลิ่นหาแหล่งน้ำ
เขาพูดอะไรน่ะ
เรากำลังเข้าสู่ พื้นที่กันดารและอันตราย
ต้องเดินตัดป่า
ไต่ข้ามเขาสูงชันเสียดเมฆ
มีเสือตัวมหึมา ที่คาบลาไต่ขึ้นค่าคบไม้
มีตำนานแบบนี้ล่ะดี แสดงว่ายังไม่เคยมีใครขึ้นไป
เราไปกันเถอะ
ถ้ามีทองบนภูเขาจริง มันจะอยู่มานานแค่ไหน
คงเป็นล้านล้านปีมั้ง
เราจะรีบไปทำไม
ช้าไปวันสองวันคงไม่ต่างกันหรอก
จำที่เราพูดกันในเมืองได้มั้ย
ที่นายว่าต้องแบกลุงขึ้นเขาน่ะ
ตอนนั้นฉันนึกว่าคนธรรมดานี่หว่า
ไม่ใช่แพะภูเขา
ดูเขาเดินขึ้นไปสิ
ฉันละงงจริง ๆ เดินทั้งวันโดยไม่ดื่มน้ำได้ไง
เขาเป็นอูฐด้วยไง
ถ้ารู้ว่าขุดทองเป็นแบบนี้
ฉันยอมอดตายรองานในเมืองดีกว่า
- มีอะไร - ดูสิ
มันเป็นประกาย สีเหลืองเหมือน...
ทอง
กลับมาก่อน เราเจอแล้ว
ดูสิ มีสายแร่ทองอยู่ในหินด้วย
ดูนี่สิ เต็มไปหมดเลย
มันจะเป็นอะไรได้อีก
มีแต่ทองคำที่เปล่งประกายแบบนี้
เราเจอทองแล้ว เคิร์ท
ดู จากที่เห็น...
เราเจอของจริงแล้ว
ดู เต็มไปหมดเลย
- เราเจอสิ่งที่เรียกว่า... - มหาศาลเลย
- ใช่แล้ว - โฮเวิร์ด
กลับมาก่อน
ดูก้อนหินนี่สิ มีสายทองเต็มเลย
ขุดไปเป็นคันรถ ก็ยังไม่พอค่าอาหารเลย
นี่ไม่ใช่ทองเหรอ
ไพไรท์ ทองคำของคนโง่
แต่ทองคำมีอยู่แถวนี้จริง ๆ
เราเดินเหยียบมาหลายหนแล้ว
ที่เราเดินผ่านเมื่อวานก็น่าจะมีเยอะ
แต่แหล่งน้ำอยู่ห่างเกินไป
อีกจุดนึงก็มีน้อยไป คงไม่คุ้มที่จะขุด
คราวหน้าเจออะไรเรียกฉันก่อนนะ
นายจะได้ไม่เทน้ำทิ้งให้เสียของ
บางเวลาน้ำก็มีค่ากว่าทองคำ
ไปต่อ
- นี่อะไร - ลมเหนือ
อะไรคือลมเหนือ
พายุที่พัดจากทิศเหนือในช่วงนี้ของปี
เวลามันกรรโชกมา เมืองทะเลทรายแทบจะปลิวไปหมด
อีก 2-3 ไมล์ก็พ้นป่าทึบแล้ว
ไม่ช้าเราก็ออกจากหุบเขา
พรรคพวก กินถั่วต้มมั้ย
ต้องกินถั่วต้มนะ
พรุ่งนี้ภูมิประเทศกันดาร พวกนายต้องกินเอาแรง
นายรู้มั้ยฉันคิดอะไร
ฉันคิดว่าเราน่าจะยอมแพ้
แล้วทิ้งสัมภาระ
ทิ้งให้หมดเลย
แล้วกลับไปหาความเจริญ
ว่าไงนะ กลับเหรอ กลับไปหาแม่แกน่ะสิ
เพื่อนร่วมทางฉันเจอฝนตกใส่ก็โวย
ได้ยินฟ้าร้องก็กลัวหัวหด
นักสำรวจภาษาอะไร
ไอ้เด็กขัดรองเท้าที่อ่านแต่นิยาย...
นึกว่าใครๆ ก็เจอทองกันง่าย ๆ
หุบปากนะ ไม่งั้นโดนอัดแน่
เอาเลย ถ้าแกฆ่าฉัน แกไม่มีทางรอดแน่
ถ้าไม่มีฉัน แกต้องตายอนาถอยู่ที่นี่
ปล่อยเขาเถอะ ไม่เห็นเหรอเขาบ้าไปแล้ว
ฉันเนี่ยนะบ้า ฉันจะบอกอะไรให้
แกนี่โง่บรม โง่ยิ่งกว่าลาโง่ที่สุด
ดูพวกแกสิ
ดูหน้ากันสิ แล้วจะเห็นคนหน้าโง่
พวกนายมันโง่...
จนไม่เห็นว่าขุมทรัพย์อยู่ใต้เท้านี่เอง
อย่าคิดว่าจะได้เจอทองเป็นก้อน
มันไม่เยอะขนาดนั้น เราจะไม่ขุดตรงนี้
ทองคงไหลมาจากที่สูง บนนั้น
เราต้องขึ้นไปบนนั้น
- แค่นี้เหรอ - แค่นี้แหละ
เนี่ยเหรอทองคำ
ไม่เหมือนที่ฉันคิดไว้เลย
- ดูไม่ต่างจากทรายเลย - ใช่ เหมือนทรายธรรมดา
ไม่เห็นเป็นประกายอย่างที่คิด
ช่างขัดจะทำให้มันแวววาว้ขึ้น
เรามีหน้าที่ขุด แล้วแยกทองไปขาย
ทองไม่เหมือนหินแม่น้ำ มันไม่ร้องให้ใครมาหยิบไป
เราต้อง้รู้จักแยกมันออกมา
ดูไกล ๆ ไม่เห็นหรอก
เราต้องร่อนทองถึงจะเผยตัว
อุดมสมบูรณ์มาก คงได้เยอะ
- เยอะแค่ไหน - 20 ออนซ์ต่อหนึ่งตัน
- ออนซ์ละ 20 เหรียญ - อาทิตย์นึงร่อนได้กี่ตัน
ขึ้นอยู่กับเราจะทำมากแค่ไหน
เราควรไปตั้งค่ายอยู่เชิงเขา
แต่เหมืองมันอยู่บนนี้
ถ้าใครผ่านมา ก็บอกว่าเป็นพราน คงเบี่ยงความสนใจไปได้
- ทำไมเราไม่ถือสิทธิครอบครอง - พูดง่ายแต่ทำยาก
ตัวแทนเหมืองใหญ่ๆ คงแห่กันมา
แล้วแสดงเอกสาร ว่าเราไม่มีสิทธิ์ขุดทองที่นี่
มีสมบัติแล้วรู้สึกยังไงบ้าง
ตอนแรกน้ำคงรั่วบ้าง
แต่เดี๋ยวไม้คงขยายตัวปิดรอยต่อ
ฉันเข้าใจการขุดทองผิดมาตลอด
ฉันนึกว่าแค่หาเจอก็จบแล้ว
แค่หาทองคำพบ เก็บรวมใส่กระสอบ
แล้วก็แบกไปธนาคารที่ใกล้ที่สุด
พวกนายกำลังเรียนรู้ อีกหน่อยก็ไม่ต้องสอนแล้ว
- น้ำเต็มรึยัง - ปริ่มขอบเลย
เปิดประตูน้ำ
นายว่าตอนนี้ได้เท่าไหร่แล้ว
คงราวๆ 5,000 ดอลลาร์
เมื่อไหร่เราถึงจะเริ่มแบ่งส่วนกัน
เมื่อนายต้องการ
ทำไมต้องแบ่ง ไม่เห็นจำเป็น
อีกหน่อยเราก็ต้องกลับไปด้วยกัน
รอขายทองแล้วค่อยแบ่งเงินก็ได้
ฉันยังไงก็ได้ ตามใจพวกนาย
ฉันอยากให้แบ่งส่วนทุกวัน
แต่ละคนเก็บรักษาส่วนของตัวเอง
ก็ดีเหมือนกัน
ฉันก็ขี้เกียจเฝ้าสมบัติให้พวกนาย
ใครขอนาย
จริงสิ นายไม่ได้ขอนี่นะ
ฉันแค่คิดว่าตัวเองน่าไว้ใจที่สุด
นายน่ะ
เพราะอะไร
ฉันบอกว่าน่าไว้ใจที่สุด ไม่ได้ว่าซื่อสัตย์ที่สุด
ฉันไม่เข้าใจ
สมมตินายเป็นคนเก็บรักษาทอง
วันนึงฉันเกิดเข้าป่า เคอร์ทินไปซื้อเสบียง
นายอาจฮุบทองทั้งหมดหนีไปก็ได้
คนสันดานโจรเท่านั้น ถึงคิดว่าฉันจะทำแบบนั้น
ตอนนี้มันยังน้อย นายอาจคิดว่าไม่คุ้ม
แต่เมื่อมีทอง 300 ออนซ์ นึกเหรอนายจะอดใจไหว
แล้วนายล่ะ
ฉันไม่ว่องไวเหมือนเก่าแล้ว
พวกนายก็แข็งแกร่งกว่าเดิมเยอะ
เมื่อไหร่ที่ทองคำเริ่มกองสูงยั่วใจ
ฉันคงวิ่งเร็วไม่ถึงครึ่งของนาย
นายคงจับฉันได้อย่างง่ายดาย
ฉันถึงว่าตัวเองน่าไว้ใจที่สุด
ถ้ามองแบบนั้น ฉันว่านายพูดถูก
น่าจะดีกว่า
ถ้าแบ่งทองที่หามาได้ทุกวัน
นายจะได้ไม่ต้องรับภาระคนเดียว
ฉันได้อยู่แล้ว
เมื่อเราเริ่มเก็บได้คนละ 200 ออนซ์
เราคงไม่มีปัญญาแบกถุงทองติดตัว
พวกเราจะเริ่มซ่อน ส่วนของตัวไม่ให้คนอื่น้รู้
แล้วก็เฝ้าดูไม่ให้ใครมาเจอที่ซ่อน
นายนี่ใจสกปรกจริง ๆ
ไม่หรอก เด็กเอ๊ย ฉันแค่รู้สิ่งที่อยู่ในใจ...
ของคนดีๆ ทุกคนเมื่อมีทองคำในมือ
เอาล่ะ
เราจะแบ่งเป็นสามส่วน
ด็อบส์
โฮเวิร์ด มานี่เร็ว
เขาได้สติแล้ว
นอนนิ่ง ๆ ให้พื้นเต็มที่ก่อน
เกิดอะไรขึ้น
เหมืองทรุดลงมาทับนาย
คงโดนหัวเต็มเปาเลย
กระดูกไม่หักนะ
คงไม่หรอก
- ใครพาฉันออกมา - เคอร์ทิน
ฉันเป็นหนี้ชีวิตนาย เพื่อน
ลืมมันเถอะ
นายคิดจะทำอะไรบ้าง
เมื่อเรากลับไปแลกเงินมาได้
ฉันก็แก่ลงทุกวัน ถึงจะยังแข็งแรง...
ทำงานหนักได้สบาย ๆ แต่ก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว
ยิ่งวันเดือนปีผ่านไป สังขารก็ยิ่งร่วงโรย
ฉันว่าจะไปหาที่อยู่สงบ ๆ
ทำธุรกิจเล็ก ๆ ขายของจิปาถะ
มีเวลาว่างก็อ่านการ์ตูน หรือนิทานผจญภัยสนุก ๆ
ที่แน่ๆ คือไม่ไปขุดทองอีกแล้ว
ฉันจะไม่เสียเงินเสียเวลา ตามหาขุมทองใหม่อีกแล้ว
แล้วนายคิดจะทำอะไรต่อไป
ฉันอยากซื้อที่ซักผืน ปลูกผลไม้ พีชก็ได้
ทำไมนึกอยากปลูกพีช
ในฤดูร้อนตอนยังเด็ก...
ฉันรับจ้างเก็บลูกพีช แถวหุบเขาซาน จาควิน
มันวิเศษมาก
คนเป็นร้อย ๆ ทั้งแก่ทั้งหนุ่ม
ทำงานด้วยกันทั้งครอบครัว
พอค่ำลง หลังจากทำงาน
เราจะก่อกองไฟ นั่งล้อมวงร้องเพลง
บางทียันเช้าเลย
ง่วงก็นอน ตื่นมาก็ร้องเพลง แล้วก็หลับไปอีก
ทุกคนมีความสุขมาก
ตั้งแต่นั้นฉันก็อยากมีสวนผลไม้
คงมีความสุขที่เห็นต้นไม้ของเราเติบโต
ออกดอกออกผล
เฝ้าดูผลเติบโตจนสุกงอมพร้อมให้เก็บ
พูดเรื่องอะไรกัน
เราคุยกันว่าจะทำอะไรเมื่อกลับไป
สำหรับฉัน ฉันคิดหมดแล้วว่าจะทำอะไร
เล่าให้เราฟังสิ ด็อบซี่
ก่อนอื่นฉันจะไปโรงอาบน้ำเติร์ก
แช่ตัวขัดสีฉวีวรรณ จนหมดคราบฝุ่นไคล
จากนั้นไปร้านตัดเสื้อ เลือกซื้อสูทใหม่เอี่ยม
ยกโหลทุกอย่าง
แล้วฉันจะเข้าคาเฟ่หรู้ๆ
สั่งทุกอย่างในเมนู แล้วถ้าไม่ถูกใจ
ฉันจะตะคอกใส่หน้าบ๋อย
สั่งมันยกกลับไปให้หมดเลย
แล้วมีอะไรต่ออีกมั้ย
ก็รู้ๆ อยู่
ถ้าฉันเป็นนาย คงไม่พูดหรือคิดถึงผู้หญิง
มันเสียสุขภาพ
คงจริงของนาย ทางของเรายังอีกไกลนัก
นายรู้มั้ย
เราควรกำหนดเป้าหมาย
ถ้าขุดได้มากพอ ก็แสดงว่าทะลุเป้า
- นายว่ากำหนดเท่าไหร่ดี - คนละ 25,000 ดอลลาร์
แค่นั้นมันน้อยไป
แล้วนายจะเอาเท่าไหร่
สัก 50,000 ถ้าได้ 75,000 ก็ยิ่งดี
คงใช้เวลาเป็นปี ถ้ายังมีทองนะ
ปีเดียวจะเป็นไร เรายังหาเงินได้อีกเยอะ
ฉันว่า 25,000 ก็มากโขแล้ว
ฉันคงอยู่สบายไปตลอดชีวิต
ใช่ ก็นายแก่ แต่ฉันยังหนุ่ม
ฉันอยากได้เงินเยอะๆ
คนละ 25,000...
ฉันก็ว่ามากเกินพอด้วยซ้ำ
น้อยจะตาย
ทำไมต้อง"ตะกละเป็นหมู"ขนาดนั้น
ว่าฉันหมูตะกละเหรอ
นายอย่าลืม ฉันยังมีสิทธิ์...
เอาส่วนแบ่งครึ่งนึงของนายด้วย
ทำไมล่ะ
ก็ฉันเอาเงินลงขันมากกว่านาย
จริงสิ ด็อบซี่ ฉันก็ตั้งใจจะใช้คืนนาย
เมืองไหนๆ คนลงทุนมากกว่า ก็ต้องได้แบ่งมากกว่าจริงมั้ย
เมืองเถื่อนมีดีตรงนี้เอง
นี่ไม่ได้ทวงนะ แต่ฉันรู้ว่าฉันมีสิทธิ์
อย่าเรียกฉันว่า"หมู" จำไว้...
ฉันทำอะไรได้อีกเยอะ
ฉันว่าอย่าเคร่งเรื่องเงินมากนักเลย
เอาไปสิ นี่เงินที่ยืมบวกดอกเบี้ย
ฉันแค่ไม่ชอบที่นายพูด แค่นั้นแหละ
ทำให้ตกใจแบบนี้ ฉันอาจยิงนายได้นะ
ไปเดินเล่นดึกเชียวนะ
มีเสือป้วนเปี้ยน ฉันไปดูว่าลาเป็นไงบ้าง
- แล้วไง - เป็นอะไรของนาย
- ฉันจะไปดูลาอีกที - ไปสิ เชิญตามสบาย
- มีอะไร - ไม่มี
ด็อบส์ไปไหน
ไปท่อม ๆ อยู่ข้างนอกน่ะสิ
ทำไมไปนานจัง
ตามไปดูหน่อยดีกว่า
เคอร์ทินล่ะ
ออกไปข้างนอก บอกว่าจะไปดูๆ อะไร
นี่พอได้แล้วนะ
เลิกห่วงสมบัติ แล้วเข้านอนเสียที
พรุ่งนี้มีงานต้องทำเยอะ
อย่านึกว่าฉันจะเผลอหลับ แกอย่าหวังซะให้ยาก
ฉันไม่ได้โง่
ถ้าคิดจะเล่นงานฉัน...
พวกแกได้เจอดีแน่
ถ้าขืนพูดมากอีก ฉันจะอัดให้เละเลย
อยู่ดีไม่ว่าดี มาแหยมกับเฟร็ด ซี.ด็อบส์
นายไปดูด็อบส์สิ เขาพูดอะไรไม่รู้คนเดียว
เขากำลังหมกมุ่น ไม่รู้คิดอะไรอยู่
เดี๋ยวคงได้เกิดเรื่อง
"เสบียงใกล้หมดแล้ว ด็อบซี่..."
"นายลงไปซื้อที่หมู่บ้านได้มั้ย"
โฮเวิร์ดมันกล้าดียังไงถึงมาสั่งฉัน
เป็นอะไร ด็อบส์
- เปล่านี่ - ระวังตัวหน่อย
คนพูดคนเดียวนี่เริ่มแย่แล้วนะ
แล้วจะให้ฉันไปพูดกับใคร
นายกับเคิร์ทน่ะ ไม่มีทาง
- พวกนายเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย - มีอะไรในใจรึเปล่า
พูดออกมาแล้วจะดีขึ้นนะ
อย่านึกว่าพวกนายจะหลอกฉันได้
- ใจเย็นๆ - ฉันรู้เล่ห์เหลี่ยมพวกนาย
นายรู้มากกว่าตัวฉันอีก
ทำไมเจาะจงใช้ฉัน ทำไมนายกับเคอร์ทินไม่ไป
นึกว่าไม่รู้เหรอ นายสุมหัวกันเล่นงานฉัน
สองวันที่ฉันลงไป...
พวกนายจะได้ไปหาที่ซ่อนของฉัน
ถ้านายกลัวอย่างนั้น
ทำไมไม่เอาของนายไปด้วยเล่า
แล้วให้โจรมาปล้นของฉันไปสินะ
ถ้าเจอโจรเข้าจริง มีทองหรือไม่ก็มีค่าเท่ากัน
มันอาจฆ่านายเพียงเพื่อเอารองเท้า
นั่นไง อย่างที่คิดเลย
นายอยากให้โจรฆ่าฉันซะ
พวกนายจะได้ไม่ต้องลงมือเอง
ไม่ต้องกลัวสำนึกจะตามหลอกหลอน
ช่างเถอะ ด็อบส์ ลืมมันซะ
ฉันคิดอยู่แล้ว
- คิดอะไร - ยกมือขึ้น
ฉันอยากจะอัดแกนัก เอาให้น่วมทั้งตัวเลย
บอกได้มั้ยว่านี่มันอะไรกัน
อย่ามาทำเป็นโง่หน่อยเลย
ฉันไม่รู้จริง ๆ
- ของนายซ่อนอยู่ตรงนี้เอง - มีเรื่องอะไรกัน
ดูเหมือนฉันจะเจอ สมบัติด็อบซี่เข้าโดยบังเอิญ
บังเอิญเหรอ เมื่อ๊กีนายกำลังงัดหิน้ขึ้นมา
ฉันเห็นกิ้งก่าพิษคลานเข้าไป
ฉันขอซูฮกแกจริง ๆ
โกหกได้ทุกสถานการณ์เลยนะ
ก็ได้ ฉันโกหก ในนั้นไม่มีกิ้งก่าพิษ
นายล้วงเข้าไปหยิบของออกมาสิ
- เอาสิ - ฉันทำแน่
อย่าเล่นตุกติกกับฉัน
ไม่ต้องกลัว ฉันไม่ไปแน่ ฉันอยากดูนายล้วง
ล้วงเข้าไปหยิบของสิ
ไม่งั้น นายก็ขี้ขลาด จริงมั้ยโฮเวิร์ด
ได้ยินว่ามันกัดไม่ปล่อยเลย
ขนาดฟันคอจนขาด มันยังงับติดจนถึงรุ่งเช้า
ถึงตอนนั้นคนก็กลายเป็นศพแล้ว
- จริงมั้ยโฮเวิร์ด - คงใช่
ทำไมไม่หยิบสมบัตินายออกมาล่ะ
นายกลัวใช่มั้ย
เพราะปากดีอวดเบ่งไว้มาก
เลยกลัวเราหาว่าขี้ขลาด
ฉันคงเสียใจแย่ถ้ามีเพื่อนขี้ขลาด
ฉันจะฆ่าแก ไอ้หัวขโมย...
โอเค จับตัวได้แล้ว
ถ้าขัดขืนอีก ฉันส่งนายไปเกิดใหม่แน่
โฮเวิร์ด งัดหินขึ้นมา
ทางการมีประสิทธิภาพมาก
ใช่ จับโจรสินะ
ดูเหมือนพวกมันจะมีแหวนเพชร
ต่างหูมุก เงิน แล้วก็ตั๋วรถไฟ...
ลงวันที่เดียวกับที่รถไฟถูกปล้น
มันอยู่นี่หลายวันแล้ว กินเหล้า ยิงกัน...
จนผู้คนไม่กล้าออกจากบ้าน
เจ้าหน้าที่จะพาโจรไปไหน
ไปสุสาน
ทางการเขาใช้วิธีไม่เหมือนบ้านเรา
เขาพิสูจน์ลายนิ้วมือไม่เป็น แต่ตามรอยเก่งมาก
หนียังไงก็ไม่พ้น
พวกเขารู้เล่ห์เหลี่ยมโจรดี
พนันได้ว่าเขาต้องตามรอย...
โจรปล้นรถไฟได้หมดทุกคน
อาจใช้เวลาเป็นเดือนๆ แต่ต้องตามจับได้แน่
คนอเมริกันไม่ค่อยมาแถวนี้
ฉันเพิ่งเห็นนายเป็นคนแรก
จริงเหรอ
- แถวนี้ทุรกันดารน่าดู - ใช่
ฉันชื่อโคดี้
ฉันมาจากเท็กซัส
- นายชื่ออะไร - ฉันเป็นพราน
- มืออาชีพเหรอ - ใช่
ล่าอะไรบ้าง
แมวป่า ทุกอย่างที่ขายได้
นายมาอยู่นี่นานแค่ไหนแล้ว
2-3เดือน
เคยเห็นดินปนทองบ้างมั้ย
ฉันว่าบนภูเขาต้องมีทองคำแน่ๆ
ไม่มีหรอก ฉันรู้จักแถวนี้ดี
ถ้ามีทอง ฉันก็ต้องเห็นสิ
แถวนี้ไม่มีทองให้หาหรอก
แค่ดูจากไกล ๆ...
ฉันก็รู้แล้วว่ามีทองมากหรือน้อย
ถ้านายยังไม่เจออะไร
ฉันจะพานายไปดูให้เห็นกับตา
ตามหุบเขามีสายแร่อยู่มากมาย
พอดูตามก้อนหิน ฉันรู้ว่ามันไหลมาจากสันเขา
เพราะถูกน้ำฝนชะ
- ไม่จริงมั้ง - จริงสิ
ชะตากรรมของโจร
ต้องยกนิ้วให้เม็กซิกัน ตัดสินคดีไวไม่มีใครเกิน
ถ้าเมื่อไหร่ทางการจับคนร้ายได้
พวกนี้จะรู้งานเลย เขาส่งจอบให้คนร้ายขุดหลุม
พอขุดได้ลึกพอแล้ว
เขาก็สั่งให้วางจอบ ให้สูบยาเส้น สวดมนต์
5 นาทีต่อมา คนร้ายก็นอนอยู่ใต้ดินที่ขุดขึ้นมา
ใช่ ต้องยกนิ้วให้
ฉันพูดจริงที่ว่าจะพาไป นั่นลาของฉัน
ฉันไปได้เลย ถ้านายยอมให้ฉันไปด้วย
ขอบใจนะ แต่ฉันไปคนเดียวดีกว่า
โชคดี
ฉันอ้อมเป็นวง เดินบนพื้นแข็งไม่ให้มีรอยเท้า
แต่พอถึงเนินสูง ๆ ฉันก็ยังเห็นเขาตามมา
อีกไม่นานเขาคงมาถึงที่นี่
- เราตะเพิดมันไปก็ได้นี่ - ไม่ได้ ทำงั้นก็แย่สิ
เขาก็ทำเป็นไม่รู้เรื่อง แล้วพาทางการมาหาเราน่ะสิ
ถ้าเจ้าหน้าที่มา เราคงขนทองหนีไปไม่ทัน
งั้นก็ไม่มีทางเลือก นอกจากฆ่ามันซะ
อย่าให้ถึงกับฆ่าแกงกันเลย
เขาอาจชอบเดินทาง นายไปยิงเขาชุ่ย ๆ ได้ไง
ถ้ายิงเขาตาย เรื่องคงไม่จบง่าย ๆ
เราไม่ต้องยิงมันก็ได้นี่
เราผลักมันตกเหว แล้วอ้างว่าอุบัติเหตุก็ได้
แล้วใครจะเป็นคนผลัก นายเหรอ
เสี่ยงทายกันสิ
แน่ใจนะว่ามันตามนายมาจริง ๆ
- แน่ใจที่สุด - ทำไมล่ะ
เพราะเขาอยู่นี่แล้ว
มาผิงไฟด้วยกันสิ
ฉันรู้ตัวดีว่าไม่เป็นที่ต้องการ
ถึงนายจะพูดยังไง
ฉันก็อดไม่ได้ ที่จะมาคุยกับคนบ้านเดียวกัน
งั้นไปที่ ๆ คนเขาอยากคุยด้วยสิ
เมืองดูแรงโก้ก็อยู่ไม่ไกล
ที่นั่นมีคลับอเมริกันด้วย
ฉันไม่ได้ตามหาสิ่งนั้น
ฉันตามหาสิ่งที่สำคัญกว่า
เราก็ด้วย เพราะงั้นอย่าแส่
เราไม่ชอบให้นายมาที่นี่
เราไม่สนิทใจด้วย
เราไม่มีตำแหน่งว่าง ไม่ว่าพ่อครัวหรือคนล้างจาน
ไม่มีที่ว่าง เข้าใจมั้ย
ขอพูดให้ชัดเลยนะ เพื่อผลดีต่อตัวนาย...
เก็บข้าวของแล้วไปพรุ่งนี้เช้าเลย
กลับไปที่ ๆ นายมา พวกเราจะสวดส่งให้
ขอบใจ
เอาสิ ตักเลย เราไม่ใจดำให้คนอดตายหรอก
คืนนี้นายเป็นแขก
แต่พรุ่งนี้เช้า...
ระวัง อย่าล้ำเส้นแถวนี้้ รู้มั้ย
"แถวนี้หมาดุ" เข้าใจมั้ย
ตอนนายไปซื้อของ ฉันยิงจิ้งจอกกับสิงโตได้
- ขนสวยมั้ย - ก็พอใช้ได้
- ยิงโดนตรงไหน - ทะลุเบ้าตาเลย
ขอโทษที่ต้องขัดคอ แต่แถวนี้ไม่น่ามีให้ล่าเยอะ
แค่อาทิตย์เดียว
พรานก็แทบจะล่าสัตว์ได้หมดแล้ว
ใช่ ล่าสัตว์แถวนี้ไม่ค่อยดีนัก
เราถึงคิดว่าจะไปจากที่นี่
ไปหาแหล่งใหม่ที่ดีกว่า
แถวนี้มันแร้นแค้นจริง ๆ
กว่าจะรู้ก็เสียเวลาตั้งนาน
แร้นแค้นเหรอ
ขึ้นอยู่กับว่าเรากำลังหาอะไร
ถ้าล่าสัตว์ก็ใช่
แต่ที่นี่มีของมีค่ากว่านั้น
อะไรเหรอ
ทอง
ตลกเป็นบ้าเลย
ฉันบอกแล้วไง ที่นี่ไม่มีทองหรอก
ถ้ามีทองฉันคงเห็นแล้ว เชื่อสิ
ถ้าอยู่ตรงนี้ยังไม่เจอทอง พวกนายก็ไม่ฉลาดอย่างที่เห็น
ก็คงจริงของนาย
ใครจะไปรู้
เราไม่เคยนึกถึงทองเลย น่าคิดเหมือนกัน
ฉันไปหลับฝันถึงดีกว่า
ฉันไปนอนล่ะ
เออ ฉันด้วย
พรุ่งนี้เช้าเจอกัน
ฉันดูหมอนี่ไม่ออก มันโง่หรือฉลาดกันแน่
ฉันว่าเขาก็ดูไม่มีพิษภัยนี่
- หน้าตามันหลอกกันได้ - ข้อนั้นไม่ปฏิเสธ
คืนนี้ฉันใส่รองเท้านอน
เผื่อมันนึกจะฆ่าหมู่พวกเรา
- อะไรก็เกิดขึ้นได้ รู้ไว้เถอะ - งั้นเอาไง
พวกนายนอนก่อน ฉันจะอยู่ยามแรกให้
แล้วนายค่อยตื่นมารับช่วง
- ได้ มีปืนรึยัง - อยู่นี่ไง
อรุณสวัสดิ์ เพื่อน
เอาน้ำที่ไหนมาต้มกาแฟ
- ฉันตักมาจากถัง - อย่างนั้นเหรอ
เราไม่ได้ขนน้ำมาให้แกต้มกาแฟนะ
- ฉันไม่รู้ว่าน้ำหายากขนาดนั้น - ก็รู้ไว้ซะ
ฉันจะไปตักมาเติมให้
มีอะไร
ฉันเห็นมันกำลังขโมยน้ำเรา
คราวหน้าฉันจะเจาะรู ให้น้ำไหลจากตัวแก
ฉันคิดว่าคนเจริญแล้ว คงไม่หวงกับน้ำแค่นี้
แกว่าใครไม่เจริญ
ฉันจะอัดนายคืนก็ได้
เรายังไม่รู้หรอกว่าใครแน่กว่า
แต่ครั้งนี้ฉันยกให้
ขอบใจที่ต้อนรับ
ถ้าฉันเป็นนาย ฉันจะรีบเก็บของแล้วไปซะ
ฉันตั้งใจว่าจะอยู่ต่อ
ต้นไม้กับภูเขาไม่มีเจ้าของ จริงมั้ย
นายพูดก็ถูก แต่ใครมาก่อนได้ก่อน
นั่นมันล่าสัตว์ ไม่ใช่ขุดทอง
นอกจากว่านายจะมีเอกสารสิทธิ์
ใครบอกว่าเราต้องใช้เอกสารสิทธิ์
ไม่ว่านายจะว่ายังไง พรุ่งนี้ฉันจะเริ่มขุดหาทอง
ฉันรู้พวกนายจะฆ่าฉันเมื่อไหร่ก็ได้
แต่ก็ต้องเสี่ยงกับ การเป็นนักโทษหนีคดี
เรามาพูดกันอย่างเปิดอกดีกว่า
เท่าที่ฉันดู พวกนายมีสามทางเลือก
ฆ่าฉัน ไล่ฉันไป หรือให้ฉันเป็นหุ้นส่วน
มาดูทางแรกก่อน
พรุ่งนี้อาจมีคนมาอีก หรืออาจมาเป็นสิบ
ถ้าพวกนายเริ่มฆ่าคน...
แล้วจะต้องฆ่าอีกเท่าไหร่ คิดดู
อย่าลืมนะ คนที่ลงมือฆ่า...
จะมีอำนาจเหนืออีกสองคนทันที
วิธีปลอดภัยก็คือ ทุกคนต้องขึ้นนกพร้อมกัน
ยิงพร้อมกัน เหมือนมือปืนแดนประหาร
เพื่อผลประโยชน์ เราทำได้ทุกอย่าง
ฆ่าฉันไม่มีประโยชน์หรอก
แต่นั่นเป็นสิ่งที่นายต้องตัดสินใจ
ส่วนทางเลือกที่สอง
ถ้าไล่ฉันไป ฉันอาจไปแจ้งความจับพวกนาย
ถ้าแกทำเราไม่เอาไว้แน่
เราจะตามล่าแกให้สุดโลกเลย
25% ของทองทั้งหมด คือรางวัลนำจับที่ฉันจะได้
มันยั่วใจไม่ใช่เล่นนะ
ทำให้ทางเลือกแรกน่าสนยิ่ง้ขึ้น
ฉันไม่ปฏิเสธ
แต่ลองฟังทางเลือกที่สามก่อน
ถ้ารับฉันเป็นหุ้นส่วน พวกนายจะไม่เสียอะไรเลย
ฉันไม่เอาส่วนแบ่งเดิม ฉันขอส่วนที่เข้าร่วมเท่านั้น
นายจะเอายังไง
ขอเวลาเราปรึกษากันหน่อยได้มั้ย
เชิญตามสบาย
ฉันต้องเฝ้าลาของฉันอยู่แล้ว
- นายคิดว่าไง - ไล่มันไปไม่ได้แน่ๆ
ต้องฆ่ามันซะ หรือไม่ก็รับเป็นพวก
ฉันไม่ชอบให้ใครมาเอาเปรียบ
กำจัดมันซะ
มันบอกวิธีเองนี่นา
เรายกปืนยิงมันพร้อม ๆ กันเลย
ฆ่ามันแล้วเราจะได้อะไร
มันไม่ได้ขอส่วนแบ่งเราสักหน่อย
ฉันไม่กลัวคนเอาเปรียบ...
ตราบใดที่มันไม่ยุ่งกับเงินฉัน
แล้วถ้ามีคนมาอีกล่ะ
เรามิต้องแบ่งหมดเหรอ มีหนึ่งก็ต้องมีมาอีก
นายพูดถูก ฉันไม่เถียง
แต่การฆ่าคน...
- เป็นไรไป ไม่กล้าเหรอ - กล้าสิ ถามได้
ให้เสียงข้างมากตัดสินเถอะ
นายจะว่าไง เพื่อน
เอาหรือไม่เอา
เอา
ให้มันตายแบบไม่ทรมาน
เลือกทางแรกใช่มั้ย
ดูที่เนินเขาก่อนดีกว่านะ
ฉันไม่รู้มันเป็นใคร แต่คงเป็นทหารแน่
นี่เป็นแผนของแกใช่มั้ย
แกไปแจ้งความแล้ว ฉันคิดอยู่แล้วเชียว
นายเข้าใจผิด พวกเราต้องตายกันหมด
อะไรนะ
ถ้าเป็นอย่างที่ฉันคิด พระเจ้าช่วยด้วยเถอะ
ไม่ใช่ทหาร มันเป็นโจร มันจะเอาปืนกับกระสุน ไม่ใช่ทอง
ชาวบ้านคงลือกัน ว่ามีพรานอเมริกันอยู่บนนี้
ฉันก็ว่าไม่ใช่ทหาร โจรแน่นอนเลย
รีบหาทางป้องกันตัวเร็วเถอะ
ถ้าเอาแต่ซ่อนตัว มันคงเอาลากับเสบียงไปหมด
เราต้องสู้กับมัน
นายสายตาดี เฝ้าอยู่ตรงนั้นก่อน
คอยดูว่ามันจะทำอะไร
เคิร์ท ต้อนลาไปซ่อนที่พุ่มไม้
ด็อบส์ ห่อสัมภาระทั้งหมด แล้วโยนเข้าไปในหลุม
มันเลี้ยวขึ้นมาแล้ว
- มันมีกันกี่คน - ราว 12 คน
กว่าจะขึ้นมาคงอีกนาน เราหาอะไรกินก่อนดีกว่า
มากินด้วยกันสิ
ดูสิโฮเวิร์ด คนใส่หมวกสีทอง จำได้มั้ย
ใช่ โจรปล้นรถไฟ
มันคงนึกว่าเราไปกันหมดแล้ว
บางคนอยากลงเขา แต่บางคนก็อยากอยู่
ใช้ที่นี่เป็นรังเวลาไปปล้นหมู่บ้าน
กระหน่ำยิงเลยดีมั้ย
- ฆ่ามันให้ได้มากที่สุด - อย่า ใจเย็นๆ ก่อน
เราเป็นเจ้าหน้าที่
รู้จักมั้ย ตำรวจม้าไง
ตำรวจจริงเหรอ ไหนล่ะตราตำรวจ
ตราอะไร เราไม่มีสักหน่อย
เราไม่ต้องมีตราก็ได้
ทำไมฉันต้องเอาตราให้แกดู
อย่าเข้ามาใกล้นะ
เราไม่ได้คิดจะทำร้ายแกนะ
พูดกันดีๆ หน่อยก็ได้นี่หว่า
ส่งปืนมา แล้วเราจะไปทันที
ฉันก็จำเป็นต้องใช้ปืน
ส่งปืนมาเดี๋ยวนี้นะ
เมื่อได้ปืน เราจะไปทันที
แกเอาปืนฉันไปไม่ได้ รีบไสหัวไป
ก็ได้
ฟังนะ ไอ้เกลอ แกคิดผิดแล้ว
เราไม่ได้เอาปืนแกฟรีๆ เราจะซื้อจากแก
ดู ฉันมีนาฬิกาเรือนทองสายทองคำ
ทำจากประเทศแกเชียวนะ
นาฬิกากับสร้อยนี่ 200 เปโซเชียวนะ
ฉันขอแลกกับปืนของแก
รับไปเถอะน่า ได้กำไรเห็นๆ
เก็บนาฬิกาไป ฉันจะเอาปืน
ไม่แลกเหรอ ไม่ให้ปืนใช่มั้ย
ฉันให้แกได้สำนึก
มีใครบาดเจ็บรึเปล่า
ดูท่า...ยกนี้เราจะชนะ
- ไอ้คนใส่หมวกทองนั่น... - เห็นแล้ว โจรปล้นรถไฟ
- มันยอมรามือรึเปล่า - ฉันยังสงสัย
ยิ่งรู้ว่ามีปืนสี่กระบอก มันยิ่งกัดไม่ปล่อยแน่
- นี่มันจะมาไม้ไหนกันแน่ - เราคงได้แต่ตั้งรับ
โคดี้ เป็นไรรึเปล่า
เขาตายแล้ว
กระสุนทะลุคอหอยเลย
ขาดไปหนึ่งกระบอก
มันตัดไม้ตั้งค่าย ตลกชะมัดเลย
ถ้าเป็นอย่างที่ฉันคิด มันไม่ตลกแน่
- มันทำอะไร - โล่เคลื่อนที่ได้
อุบายเก่าแก่ของอินเดียน
มันจะคลานโดยใช้โล่บัง เราก็ไม่รู้จะยิงมันตรงไหน
ตอนนี้ถ้ามีระเบิดมือ ฉันยอมเอาทองแลกหมดเลย
เข้าไปประจำที่เร็ว
มันถอยไปแล้ว
- นายว่ามันจะทำอะไร - ฉันก็รู้เท่านายนั่นแหละ
เดี๋ยว นี่อาจเป็นกลลวงล่อเราออกไป
คงไม่หรอก พวกนี้เล่นละครไม่เก่งขนาดนั้น
เพื่อน ขึ้นมานี่
มาดูอะไรนี่ เร็วเข้า
เจ้าหน้าที่มาแล้ว ฉันอยากจูบมันสักฟอด
คงได้ยินจากชาวบ้าน ว่าโจรมุ่งมาทางนี้
ทำไมมันไม่ตั้งรับข้างบนนี้ล่ะ
พวกมันรู้ยุทธวิธีดี
มีเรากับเจ้าหน้าที่ขนาบ มันรู้ตัวว่าสู้ไม่ไหวแน่
จับเลย เอามันเลย
เคี้ยวมันให้แหลก เขมือบมันเลย
สะใจจริง ๆ
เมื่อกี๊ฉันเกือบเสร็จแล้วรู้มั้ย
เขาเป็นใครนะ
ยังลูกเมียเขาอีก
ถ้าเขามีนะ
ไปดูข้าวของเขาดีกว่า
200-300เปโซ
ชื่อเจมส์ โคดี้ ดัลลัส-เท็กซัส
มีจดหมายจากดัลลัส คงเป็นบ้านเขา
นี่คงรูปเมียเขา
ไม่เลวนี่
"จิมที่รัก จดหมายคุณเพิ่งมาถึง"
"โล่งใจจริง ๆ ที่ได้ข่าวคุณ หลังจากหลายเดือนที่..."
"เงียบหายไป"
"ฉันรู้ดีว่า..."
"คงไม่มีตู้ไปรษณีย์ ให้คุณส่งจดหมาย..."
"ในป่าลึกแบบนั้น"
นายอ่านดีกว่า
"แต่ฉันก็อดเป็นห่วงคุณไม่ได้"
"จิมมี่น้อยสบายดี แต่เขาคิดถึงพ่อมากพอๆ กับฉัน"
"เขาจะเฝ้าถาม เมื่อไหร่พ่อจะกลับบ้าน"
"คุณบอกว่าถ้าคราวนี้ไม่เจอทอง"
"คุณจะไม่กลับไปอีก"
"ฉันได้ยินแล้วดีใจจนบอกไม่ถูก"
"ถ้าคุณหมายความอย่างนั้นจริง ๆ"
"ฉันอยากบอกคุณว่า..."
"ฉันไม่เคยคิดว่าจะมีขุมทรัพย์ใด..."
"ไม่ว่ามหาศาลแค่ไหน จะทดแทนความห่างไกลนี้ได้"
"ปีนี้อากาศดีมาก"
"เป็นฤดูใบไม้ผลิที่สวยงาม มีฝนตกแต่ไม่มีน้ำค้างแข็ง"
"ต้นไม้ออกดอกดกสะพรั่ง"
"ยอดใบเป็นสีแดงสุกปลั่ง..."
"ใต้ต้นมีกลีบดอกร่วงกราว"
"เราตั้งตารอเก็บผลที่อุดมสมบูรณ์"
"ฉันอยากให้คุณกลับมาทัน"
"แล้วอยากให้คุณโชคดีกลับมาด้วย"
"ถึงเวลาที่เทพีแห่งโชค"
"จะประทานพรให้คุณเสียที"
"แต่ถ้านางไม่ประทาน"
"โปรดจำไว้ เรามีทรัพย์ในดินรออยู่"
"รักเสมอ เฮเลน"
เราควรจะขุดหลุมฝังศพเขา
ไม่ค่อยดีเลย เหมือนเมื่อวาน
ฉันว่ามันคงมีน้อยลงเรื่อย ๆ
เราขุดทองในภูเขานี้จนหมดแล้ว
ตอนนี้เราหาได้เท่าไหร่แล้ว
ยังไม่ถึงที่เราตั้งไว้ ไม่ถึง 40,000 ดอลลาร์
ฉันยอมลดเป้าหมายลง
ได้คนละ 35,000 ก็บุญนักหนาแล้ว
เลิกเถอะ เก็บของแล้วกลับดีกว่า
ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี
ฉันไม่อยากให้สาวๆ รอนานนัก
ต้องรื้อเหมืองอีกอาทิตย์ ปรับหน้าดินให้เหมือนเก่า
ทำอะไรนะ
ทำให้เหมือนก่อนที่เราจะมา
ฉันไม่เข้าใจ
เราทำแผ่นดินบอบช้ำ เรามีหน้าที่ต้องรักษา
อย่างน้อยก็เป็นการคารวะ ที่แม่ธรณีให้สิ่งมีค่าแก่เรา
ถ้าพวกนายไม่ช่วย ฉันจะทำคนเดียว
นายพูดถึงภูเขา เหมือนกับเป็นผู้หญิงจริง ๆ
มันดีต่อฉันยิ่งกว่าผู้หญิงคนไหนซะอีก
ใจเย็นน่า ฉันจะช่วยนายเอง
คงครบแล้วนะ
ลาใครก็บรรทุกของคนนั้น ต่างคนต่างดูแลเอง
ไปเถอะ
ลาก่อนภูเขา ขอบใจนะ
ขอบใจนะ ภูเขา
ผมหยุดคิดถึงเธอไม่ได้เลย
เมียของโคดี้ กับลูกเขา
นายรู้มั้ย
เราควรแบ่งส่วนที่สี่ให้โคดี้ เหมือนเขาเป็นหุ้นส่วนอีกคน
แบ่งจากของพวกเราน่ะรึ
- ใช่ - นายบ้ารึเปล่า
ถ้าไม่ได้เขา เราคงตายอยู่บนเขาแล้ว
ถามโฮเวิร์ดสิ
อาจเป็นเราที่กลายเป็นอาหารแร้ง
ใช่ อาจเป็นเราแทนที่จะเป็นเขา
เราโชคดีแต่เขาโชคร้าย
ไม่ว่าพวกนายจะว่าไง ฉันจะแบ่งส่วนหนึ่งให้เขา
ฉันได้มากกว่าที่คิดไว้ แค่ครึ่งเดียวก็อยู่ได้จนตายแล้ว
- สี่ส่วนนะ - ตกลง
พวกนายนี่เกิดมาใจบุญจริง ๆ
เรามีแขกมา
นิ่ง ๆ ไว้
กาแฟมั้ย
ส่งยาเส้นให้เขา
เราให้ยาเส้นเขา เขาก็ให้เรา ฉันงงจริง ๆ
ทำไมไม่สูบของใครของมัน
หยิบยาเส้นแล้วขอบคุณเขา
เขาต้องการอะไรบางอย่าง
ต้องรอสักพักกว่าจะพูดออกมา
อินเดียนถือว่า การพูดโผงผางไม่สุภาพ
เอ้อระเหยเหลือเกิน
ลูกชายเขาตกน้ำ แต่คนช่วยขึ้นมาได้
- เด็กยังไม่ตายแต่ก็ไม่พื้น - แย่
ฉันจะไปดูอาการเด็ก
อีกไม่นานก็กลับ คงก่อนสว่าง
ฝากดูของให้ฉันด้วยนะ
เตอกิล่า
ใช้การผายปอด กับความรู้สมัยเป็นลูกเสือน่ะ
เด็กคงตกใจ ไม่ใช่จมน้ำหรอก
เขาไม่ได้สำลักน้ำ คงดำน้ำไปเจออะไรเข้า
ทำไมเขาถึงรู้ว่าเราอยู่แถวนี้
ถ้ามีคนเข้าใกล้หมู่บ้าน เขาจะมีวิธีรู้ได้เสมอ
มีอะไร
เขาอยากให้เราไปเป็นแขกที่หมู่บ้าน
บอกเขาว่าช่างเถอะ อย่าถือเป็นบุญคุณเลย
ถ้าเขาไม่ทดแทนคุณ เทพเจ้าจะทรงพิโรธ
นี่ไม่ใช่เรื่องตลกนะ
ฉันว่าเขาจะพาเราไปให้ได้ ถึงต้องใช้กำลังก็ตาม
ให้ฉันจัดการเอง
อย่า เราใช้วิธีนี้ไม่ได้ เอาปืนลงเถอะ
เราจะถูกอินเดียนสะกดรอย ตามไปถลกหนังหัวน่ะสิ
เขาพูดว่าไง
เขาไม่บังคับพวกนาย แต่ฉันต้องไปกับเขา
- อ้าว เขาต้องการแค่นายเหรอ - คงเป็นอย่างนั้น
ทำไมไม่ไปกับเขาล่ะ
นายไปสักสองวัน เราจะไปรอที่"ดูแรงโก้"
- แล้วของ ๆ ฉันล่ะ - ทำไมนายไม่เอาไปด้วยล่ะ
ถ้ามันรู้ว่าเขามีทอง มันอาจลืมว่านี่คือแขกแล้วฆ่าซะ
ทำไงดี ขุดหลุมเก็บดีมั้ย
เราเอาไปให้ก็ได้ แล้วค่อยไปเจอกันในเมือง
นี่คงเป็นวิธีดีที่สุด
จำเหตุการณ์นี้ไว้ เผื่อคราวหน้าจะก่อวีรกรรมอีก
ถ้าไปเป็นแขก เขาอาจให้ม้าฉัน
แบบนั้นฉันคงตามนายไปทัน
ก็ดีน่ะสิ โชคดีนะ
ใช่ ขอให้โชคดี
เราคงเหงาถ้าไม่มีนาย แต่ครู้เคยสอนฉันว่า...
"คนเราต้องรู้จักกล้ำกลืน รับความผิดหวังในชีวิต"
รีบตามมาเร็วๆ นะ
ระวังสาวอินเดียนล่ะ เขาว่าพวกนี้ฉลาดลึก
นายอาจได้เมียเด็กก็คราวนี้
ก็ไม่แน่นะ ฉันอาจได้แต่งกับสาวน้อยน่ารัก
พวกนี้หัวอ่อนช่างเอาใจ ไม่มาจู้จี้ขี้บ่นให้รำคาญ
ลาก่อน เพื่อน
พบกันที่ดูแรงโก้
ทำไมลาของตาแก่ ชอบเดินแตกแถวเรื่อย
เดินเซไปเซมา ชนต้นไม้ชนโขดหิน
ฉันอยากแช่งให้มันเซตกเหวนัก
ทำไมต้องไปเสนอหน้าช่วยเขา
ทำเหมือนเขาไม่มีมือมีตีน
เขารู้ดีเชียวล่ะ ตอนที่พวกอินเดียนรุมเราอยู่
เจ้าเล่ห์นัก ไอ้แก่
ไปแดกดันเขาทำไม ไม่มีประโยชน์หรอก
เก็บแรงไว้เดินทางต่อดีกว่า
ฉันจะค้างคืนที่นี่
นายจะไปต่อก็ตามใจ แต่ต้องเอาลาเขาไปด้วย
ฉันไม่ขอรับผิดชอบ
นี่ยังวันอยู่เลย เรายังไปต่อได้อีกไกลนะ
ไม่มีใครสั่งให้นายอยู่ นายจะไปต่อก็เรื่องของนาย
สั่งฉัน
นายน่ะ
ใครสั่งใครที่ไหนกัน
นายพูดเหมือนตัวเองเป็นหัวหน้า
หรือว่านายเป็น ว่ามาเลยสิ
ก็ได้ ถ้านายไปต่อไม่ไหว
ใครว่าไม่ไหว พูดอะไรีจ้เส้น
ฉันเดินเร็วกว่า ไอ้หมูอย่างแกหลายเท่า
แต่ฉันไม่อยากไป ไปต่อได้แต่ไม่อยาก เข้าใจ๋
ทำไมต้องพูดแบบนี้
เรารับปากเขาแล้ว ก็ต้องทำให้สำเร็จสิ
เราจะพักแรมที่นี่
ตอนนี้ตาลุงจะเป็นไงบ้างนะ
คงได้กินไก่ย่างอันโอชะ ได้ดื่มเตอกิล่าจนชุ่มปอด
นี่เป็นวันแรกที่เราอยู่กันโดยไม่มีเขา
ถ้าชินเมื่อไหร่ ทุกอย่างก็คงดีขึ้น
นายว่ารางรถไฟอยู่อีกไกลมั้ย
- คงไม่ไกลเกินนกบิน - แต่เราไม่ใช่นก
ฉันว่าเราคงถึงทางด่านในสองวัน
อีกสี่ห้าวันก็คงเจอรางรถไฟ
ถ้าไม่เจออุปสรรคระหว่างทางนะ
ขำอะไรนักหนา
นี่จะไม่เล่าให้ฉันฟังเหรอ
เล่าเหรอ ได้อยู่แล้ว
ได้
เล่าเร็วสิ มีอะไรตลกนักหนา
ฉันกำลังคิดถึง ตอนไอ้แก่เล่นละครตบตาเรา
- ให้เรามาเหนื่อยขนของให้มัน - นายพูดถึงอะไร
มันกะให้เราเหนื่อยแทนไงเล่า
- คอยดูเถอะ - นายจะพูดอะไร
ไม่เข้าใจเหรอ มันเป็นของเรา
เราจะไม่ไปดูแรงโก้แล้ว
ฉันตามนายไม่ทัน
อย่าทำเป็นเซ่อ นายไปอยู่ไหนมาวะ
ฉันจะพูดชัดๆ ให้คนเซ่ออย่างนาย
เราจะยึดของมันแล้วขึ้นเหนือ ปล่อยให้มันหมดตูดอยู่ที่นี่
นี่พูดเล่นใช่มั้ย นายคงไม่ทำอย่างที่พูดหรอก
ด็อบส์พูดจริงทำจริงเสมอ
ตราบใดที่ฉันยังอยู่ ใครก็เอาของเขาไปไม่ได้
ฉันรู้ว่าแกคิดอะไร
แกคิดจะรวบคนเดียว แล้วกำจัดฉันซะ
ถ้านายไม่อยู่ที่นี่ ฉันก็จะปกป้องของนายเหมือนกัน
อย่ามาทำน้ำเน่า ยิ่งพูดก็ยิ่งเหมือนไอ้ทึ่ม
ฉันรู้สันดานแกดี
ฉันสงสัยแกมานานแล้ว ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าเป็นจริง
- สงสัยเรื่องอะไร - อย่าคิดว่าจะหลอกฉันได้
ฉันมองแกออก
แกจะกำจัดฉันทันทีที่มีโอกาส...
แล้วฝังฉันไว้เหมือนหมาตัวนึง
แกจะฮุบทองทั้งหมดไว้คนเดียว
พอไปถึงดูแรงโก้ แกคงหัวเราะเยาะ...
ว่าฉันกับไอ้แก่งี่เง่าแค่ไหน
ถ้าเข้ามาใกล้อีก ฉันยิงแกแน่
ทีนี้ยกมือขึ้น ยกขึ้นเร็วสิ
ฉันคิดถูกแล้วใช่มั้ยล่ะ
ทำเป็นแก่คุณธรรม อยากช่วยเหลือคนอื่น
เร็วเข้า ลุกขึ้นมา เป็นลูกผู้ชายหน่อย
ลุกขึ้นมาสิ
ปล่อยมือซะ
- เกมมันพลิกกลับแล้ว - ใช่
ฟังฉันนะ
นายเข้าใจผิดหมดเลย
ฉันไม่เคยคิดขโมยทอง หรือทำร้ายนายเลยสักครั้ง
ก็อย่างที่บอก...
ถ้านี่เป็นของนาย ฉันก็จะปกป้องให้เหมือนๆ กัน
ถ้าแกคิดอย่างนี้จริง ก็เอาปืนฉันคืนมาสิ
เพื่อนเอ๋ย
เพื่อให้ทุกอย่างดีขึ้น เราแยกกันตั้งแต่วันนี้เลยดีมั้ย
- ก็เข้าทางแกพอดีเลยสิ - ทำไมนายคิดอย่างนั้น
แกจะได้ตลบหลังมายิงฉันตายน่ะสิ
ถ้างั้นฉันจะนำหน้าไปก่อน
แล้วไปดักยิงฉันกลางทางงั้นสิ
ถ้าคิดฆ่านายจริง ฉันจะต้องรอไปทำไม
เพราะแกมันขี้ขลาดไงล่ะ
แกไม่กล้าลั่นไก ถ้าฉันยังจ้องตาแกอยู่
ถ้านายคิดแบบนี้ ฉันคงต้องมัดนายไว้ทุกคืน
ฉันจะบอกให้นะ เรามาพนันกัน
เอาทองพวกเรารวมกัน
ฉันเดิมพันทองทั้งหมด ฉันว่าแกจะหลับก่อนฉัน
นายไปเดินข้างหน้าสิ
ลุกขึ้น
เกมพลิกกลับอีกแล้ว และนี่จะเป็นครั้งสุดท้าย
- เกมอะไร - ฉันจะจบเกมนี้ซะที
ฉันไม่ต้องทนฟังคำสั่งแกอีกแล้ว
- นายคิดจะฆ่าฉันจริงเหรอ - ไม่ ไม่ใช่ฆ่า แกพูดผิดแล้ว
ฉันทำเพื่อป้องกันตัว เพราะแกนั่นล่ะที่จ้องจะฆ่าฉัน
- โฮเวิร์ดต้องตามแกไปแน่ - แน่เหรอ
ฉันมีข้อแก้ตัวไว้แล้ว รู้มั้ยฉันจะบอกเขาว่าไง
ฉันจะบอกว่าแกมัดฉันไว้ แล้วฮุบทองหนีไปคนเดียว
เขาจะไปตามล่าแก ไม่ใช่ฉัน
ลุก เดิน เมื่อวานแกสั่งฉัน วันนี้ฉันจะสั่งแกบ้าง
- ไปไหน - หลุมศพของแก
รีบเดินเข้าสิ
ไปสิ ง่วงเหรอ
เดี๋ยวก็ได้หลับแล้ว หลับยาวเลย
มันอาจจะยังไม่ตาย
มันอาจสะดุดล้ม โดยไม่ถูกปืนเลยก็ได้
เอาคืนไป นี่ปืนแก
ต้องไม่ให้ใครเจอศพ
พรุ่งนี้เราต้องรีบขุดหลุมฝัง
กองไฟนี่
ทำไมไม่อุ่นเลย
รู้สึกผิดเหรอ
ไร้สาระ
ถ้าแกมีความรู้สึกผิด มันจะตามหลอนจนตาย
แต่ถ้าแกไม่ได้รู้สึกผิด
มันก็ทำอะไรแกไม่ได้
คิดเรื่องบ้า ๆ นี่แล้วมึนหัวจริง ๆ
เราน่าจะทิ้งมันไว้อย่างนั้น
คงไม่มีใครเจอศพมันหรอก
ไม่กี่วันฝูงแร้งมดแมลง ก็คงจัดการศพไม่เหลือหลอ
นี่ฉันเป็นอะไร เมื่อกี๊ใช่เสือรึเปล่า
ไม่ได้
ถ้าตามันถลึงจ้องฉันอยู่ล่ะ
ต้องรีบไปถึงรางรถไฟให้เร็วที่สุด
ไปเลย
อย่าไปฝังมันดีกว่า
ฉันทำถูกแล้ว ใช่
ฉันควรเอาเสื้อมันไปฝัง
ให้มันกลายเป็นเหยื่อแร้งกับมด
นกแร้ง
ถ้ามีคนเห็นฝูงแร้ง เขาต้องรู้ว่ามีอะไรตาย
แต่แร้งคงยังไม่เห็นศพมัน
โชคเรายังดี
เคอร์ทิน
แกอยู่ไหน
ต้องตั้งสติให้ดี เราต้องไม่ฟุ้งซ่าน
เมื่อคืนมีเสือ แล้วศพก็ไม่อยู่
ใช่แล้ว เสือ
ใช่แน่ๆ เสือคงลากศพมันไปกิน
ต่อไปกระดูกสักชิ้น ก็คงไม่เหลือให้ใครเห็น
โชคเข้าข้างเรา
ฉันได้สติขึ้นมากลางดึก
ปืนฉันตกอยู่ข้าง ๆ ตัว
มันคงทิ้งไว้ ให้ดูเหมือนฆ่าตัวตาย
ฉันคิดว่าพอรุ่งเช้า มันต้องมาดูว่าฉันตายแน่รึเปล่า
ทีแรกฉันก็ว่าจะรอ แล้วปล่อยให้มันฆ่าซะ
แต่ฉันรู้สึกว่ายังไม่ถึงฆาต
ฉันเลยคลานหนีมา เหมือนหมาตัวนึง
- ใจเย็นก่อน อย่าพูดมากเลย - นายไม่ต้องห่วง
ฉันจะลากสังขารไปตามล่ามันให้ได้
ดูเหมือนด็อบส์จะฮุบทองเรา แล้วมุ่งไปทางทิศเหนือ
- ใช่ - เราจะโทษเขาก็ไม่ถูกนะ
หมายความว่าไง
เขาไม่ใช่ฆาตกรใจโหด
เขาเป็นคนซื่อสัตย์ เท่ากับคนธรรมดาคนนึง
ฉันผิดที่ปล่อยพวกนาย อยู่ในป่ากันตามลำพัง...
กับทองคำมูลค่ามหาศาล
มันยั่วยวนใจมากนะ
มันยิงฉันอย่างเลือดเย็น
ขนาดฉันล้มแล้ว มันยังยิงซ้ำกะให้ตาย
ถ้าฉันยังหนุ่มแล้วเจอแบบนี้ ก็คงทนความยั่วยวนไม่ได้
ฉันอาจจะไม่ทำ แต่เชื่อว่าต้องคิดบ้างล่ะ
เอาล่ะ เกือบเหมือนปกติแล้ว
ต้องตามหาไอ้โจร ที่ขโมยทองเราไป
พวกเขาให้ม้าฉัน แล้วจะร่วมทางไปด้วย
- นายไปไม่ได้ - ใครบอก
นายควบม้าไม่ไหวหรอก
- นายทิ้งฉันไม่ได้ - ดูสภาพนายสิ
อ่อนแอยังกะลูกแมว ไม่ต้องกลัว ให้ฉันจัดการเอง
ฉันจะไป
นายคงต้องไปให้ได้
ไปต่อ
เจอแล้ว
มีบุหรี่บ้างมั้ย
ไม่ ฉันมีแต่ยาเส้น
จะเอามั้ย
ไม่มีกระดาษมวนยาเหรอ
กระดาษเหรอ
อยู่นี่ไง
- จะไปดูแรงโก้เหรอ - ใช่
ฉันจะไปที่นั่น
ฉันจะเอาลาไปขาย
ฉันต้องการเงิน ตอนนี้ไม่มีสักแดงเลย
ไม้ขีดล่ะ
เราก็ต้องการเงิน
เออ ฉันก็อยากได้คนจูงลา
สักสองสามคน
ค่าจ้างเท่าไหร่
2 เปโซ
แต่ยังไม่มีค่าจ้างให้นะ
ต้องไปถึงเมืองก่อน ฉันถึงจะมีเงินจ่ายให้
ฉันเคยเห็นแกมาก่อนรึเปล่า
ฉันเคยเห็นหน้าแก
คงไม่ใช่หรอก
- มาคนเดียวเหรอ - เปล่า
ฉันไม่ได้มาคนเดียว
เพื่อนฉันสองคนกำลังขี่ม้าตามมา
เดี๋ยวก็คงมาถึงแล้ว
ตลกดีนะ
ผู้ชายตัวคนเดียวกับฝูงลา เดินผ่านกลางถิ่นโจร...
แต่บอกว่าเพื่อนกำลังขี่ม้าตามมา
เพื่อนแกคงอยู่ไกลมาก
พาโบลไม่เห็นฝุ่นจากกีบเท้าม้าเลย
พวกเขาใกล้จะถึงแล้ว เชื่อสิ
ฉันรู้แล้วแกเป็นใคร แกคือคนที่ซ่อนอยู่หลังโขดหิน
คนที่ไม่ยอมให้ปืนเรา
ฉันไม่เคยเห็นหน้าแก
ถุงพวกนั้นใส่อะไรมา
- ดูเหมือนหนังสัตว์ - ใช่
ใช่แล้ว หนังสัตว์
คงขายแลกเงินได้มากอยู่
ใช่
แกไม่อยากรับจ้างจูงลาให้ฉันเหรอ
ไปเร็ว
อย่ายุ่งกับลาฉันนะ
ถ้าเราเอาลาไปขาย ก็ได้เงินเท่าแกเหมือนกัน
อย่ามายุ่งกับลาของฉัน
ขู่พวกเราไม่ได้หรอก แกยิงได้ทีละคนเท่านั้น
แล้วมันก็ไม่กลัวตาย มันโดนทางการตามล่าอยู่
ปืนแกจะมีประโยชน์อะไร
- เรายอมเสี่ยงตาย - ถอยไป
- เสียงปืน - ดังเป็นชุด สงสัยยิงเป้า
- ด็อบส์ตายแล้ว - อะไรนะ
- พวกโจรฆ่าเขา - แล้วสมบัติเราล่ะ
- ว่าไง - เขาบอกว่าเขาเก็บของไว้ให้เรา
- ไม่มีเลย - ใจเย็นๆ ไว้
ว่าไง
เขาได้ยินโจรคุยกัน ตอนที่รอการประหาร
มันคิดว่ามีถุงทราย ห่ออยู่ในหนังสัตว์...
มันนึกว่าด็อบส์โกงน้ำหนัก ตอนที่จะขายลาให้
ตอนนี้มันอยู่ไหน
อยู่ตรงซากตึกนอกเมือง ไปเถอะ
หัวเราะสิ เพื่อนเอ๋ย โชคชะตาเล่นตลกเราแล้ว
โชคชะตาหรือฟ้าดินก็ช่าง
ท่านเล่นตลกเรา ช่างมีอารมณ์ขันจริง ๆ
ทองกลับไปที่ ๆ เราพบมัน
สิบเดือนที่ตรากตรำ กลายเป็นเรื่องตลกไปหมด
โฮเวิร์ด เราจะทำไงต่อดี
ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะเป็นหมอยา
มีข้าวกินสามมื้อ ห้ามื้อก็ยังได้
มีที่คุ้มหัว มีเหล้าไว้ดื่มให้อุ่นท้อง
เขาบูชาฉัน เลี้ยงดู เคารพราวกับสังฆราช...
เพื่อให้พูดสิ่งที่เขาอยากฟัง ฉันเกิดมาเพื่อเป็นหมอยา
แวะมาเยี่ยมฉันบ้างนะ ไอ้หนู
แม้แต่นายยังต้องคารวะ ถ้าเห็นว่าเขานับถือฉันแค่ไหน
เมื่อวานซืน เขาจะแต่งตั้งฉันเข้าสภา
ปกครองคนทั้งหมด
ไม่รู้ตำแหน่งอะไร แต่คงเป็นการให้เกียรติสูงสุด
ฉันจะใช้ชีวิตที่เหลือที่นี่
แล้วนายล่ะ อยากทำอะไร
ฉันยังคิดไม่ออกเลย
นายยังหนุ่มแน่น ยังมีเวลาสร้างเนื้อสร้างตัว
ที่จริงมันก็ไม่เลวร้ายเท่าไหร่เลยนะ
มันแย่น้อยกว่าที่คิดไว้ด้วยซ้ำ
ไม่ได้แย่ไปกว่าตอนอยู่แทมพิโก้
ลองคิดให้ดี ฉันเสียแค่ 200 ดอลลาร์
ไม่มากเลย เมื่อเทียบกับที่ด็อบส์สูญเสีย
อยากไปที่ไหนเป็นพิเศษมั้ย
ไม่ ที่ไหนก็เหมือนๆ กัน
นายแบ่งเงินค่าลากับหนังสัตว์ไปสิ
ซื้อตั๋วไปดัลลัส ไปหาเมียโคีด้ ดีกว่าเขียนจดหมาย
นี่เป็นฤดูเก็บผลไม้เสียด้วย
แบบนี้เป็นไง
เข้าท่าดี
เอาล่ะ ไปกันเถอะ
- ลาก่อน เคอร์ทิน - ลาก่อน โฮเวิร์ด
- โชคดีนะ - นายด้วย
Thai